Ўзбекистон Республикасининг Конституцияси ҳар бир фуқаронинг, шу жумладан ногиронлиги бўлган шахсларнинг ҳуқуқ ва эркинликларини таъминлашга йўналтирилган. Хусусан, янги таҳрирдаги Конституцияга киритилган нормаларнинг
ярмидан кўпи инсоннинг ҳуқуқ ва эркинликларини ҳимоя қилиш кафолатларини кучайтириш ва механизмларини мустаҳкамлашга қаратилганлиги, жумладан, янги таҳрирдаги Конституциянинг 19-моддасида инсон ҳуқуқ ва эркинликлари ҳар кимга туғилганидан бошлаб тегишли эканлиги таъкидланган.

Бу қоида ногиронлиги бўлган шахсларга нисбатан ҳам тўлиқ қўлланилади. 57-моддасига мувофиқ, меҳнатга лаёқатсиз ва ёлғиз кексалар, ногиронлиги бўлган шахслар ҳамда аҳолининг ижтимоий жиҳатдан эҳтиёжманд бошқа тоифаларининг ҳуқуқлари давлат ҳимоясида эканлиги Конституция даражасида белгиланганлиги сабабли Иш режанинг 19-бандида
жорий йилнинг октябр ойида Миллий қонунчиликни БМТнинг Ногиронлар учун тенг имкониятларни таъминлаш бўйича стандарт қоидаларига тўлиқ мувофиқлаштиришга эришиш мақсадида Ўзбекистон Республикаси “Ногиронлиги бўлган шахсларнинг ҳуқуқлари тўғрисида”ги Қонунининг алоҳида қисми сифатида “Ногиронлар учун объектлар ва хизматларнинг қулайлиги миллий стандартлари”ни қонунийлаштириш керак деб таклиф этаман.