Garchi so‘nggi yillarda qishloq xo‘jaligida zamonaviy texnologiyalar joriy etilayotgan bo‘lsa-da, tuproq degradatsiyasi, sho‘rlanish va eroziya jarayonlari hamon jiddiy muammo bo‘lib qolmoqda. Mazkur qonun ushbu
salbiy holatlarga qarshi tizimli kurashish uchun yagona davlat siyosatini
belgilab berdi. 

Qonunning asosiy maqsad va vazifalari: 

· Yagona davlat siyosati: Tuproqni muhofaza qilish sohasida davlat organlarining vakolatlari va vazifalari aniq belgilandi. Endilikda yer resurslaridan foydalanish qat’iy nazorat ostiga olinadi. 

· Oqilona foydalanish: Yer egalari, ijarachilar va tomorqa egalarining yerga bo‘lgan munosabati o‘zgaradi.
Maqsad — yerdan faqatgina foyda olish emas, balki uning tabiiy quvvatini saqlab qolishdir. 

· Unumdorlikni tiklash: Tuproqning gumus qatlamini (unumdor qismini) boyitish, unga organik va mineral o‘g‘itlarni ilmiy asoslangan holda kiritish choralari kuchaytiriladi. 

· Degradatsiyaga qarshi kurash: Shamol va suv eroziyasi, tuproqning sho‘rlanishi, botqoqlanishi hamda kimyoviy
moddalar bilan ifloslanishining oldini olish bo‘yicha aniq mexanizmlar joriy etiladi. 

Amaliyotda nimalar o‘zgaradi? 

1. Tuproq monitoringi kuchaytiriladi: Davlat tomonidan tuproqning tarkibi, unumdorlik darajasi va ifloslanish ko‘rsatkichlari muntazam ravishda laboratoriya tahlillaridan o‘tkazib boriladi. 

2. Zamonaviy agrotexnologiyalar: Tomchilatib sug‘orish, almashlab ekish, yerlarni chuqur yumshatish kabi resurs tejamkor usullar keng joriy etiladi. 

3. Mas’uliyat va javobgarlik: Yer uchastkalaridan foydalanuvchi jismoniy va yuridik shaxslarning tuproq unumdorligini pasaytirib yuborganlik yoki uni yaroqsiz holga keltirganlik uchun javobgarligi oshiriladi. 

Ushbu qonun ijrosi nafaqat qishloq xo‘jaligi xodimlari, balki butun jamiyat uchun ekologik musaffolik va to‘kin-sochinlik garovidir.